Appennijnen 2026

Eind mei ben ik voor twee weken afgereisd naar de Appennijnen in Midden-Italië; deze stonden al wat langer op mijn verlanglijstje. Enerzijds was ik toe om een nieuwe regio te verkennen en anderzijds wilde dolgraag wat nieuwe/andere vlindersoorten fotograferen zoals het Italiaanse dambordje, het geelbandspikkeldikkopje en de zwarte apollo. 
Het Italiaanse dambordje is snel gelukt omdat ik deze soort in de tuin van de accommodatie vond:

Italiaans dambordje

Italiaans dambordje

Stiekem had ik gehoopt in de tuin, die op 720 meter hoogte ligt, ook het geelbandspikkeldikkopje te kunnen vinden. Omdat ik de eerste dagen geen enkel dikkopje slapend vond zijn wij de hogere Apennijnse bergen ingetrokken. In plaats van het geelbandspikkeldikkopje vonden wij veel zwarte apollo's: 

De zwarte apollo kun je makkelijk aan zijn vlucht herkennen; komt er een dikke wolk laat hij zich in de begroeiing vallen en is hij makkelijk te fotograferen.  Op de foto's hierboven zaten er diverse exemplaren pal naast de weg en die kon ik makkelijk met de smartphone fotograferen. Op twee velden naast elkaar telden wij ruim 45 fladderende exemplaren tegelijk!  De zwarte apollo kruipt 's avonds diep weg in de vegetatie maar nadat de zon is opgegaan en de eerste zonnestralen over het veld schijnen, komt deze soort uit de begroeiing omhoog gekropen. Wij zijn drie keer naar deze veldjes gereden, twee keer met succes; direct naast het wandelpad kwamen ze uit de bloemen/begroeiing omhoog gekropen en kon ik ze makkelijk (op de wind na) vanaf het pad fotograferen. De derde keer zaten ze er helaas niet maar heb ik een moerasparelmoervlinder gevonden. 

Zwarte apollo

Zwarte apollo

Ondanks dat wij talloze bloemenweides en bergen afgezocht hebben is het niet gelukt het geelbandspikkeldikkopje te vinden.  De accommodatie waar wij verbleven lag midden in de natuur en had een groot bloemenrijk wild terrein, naast het Italiaanse dambordje heb ik alle vlinders hieronder (op de moerasparelmoervlinder na) in de tuin van de accommodatie opgenomen. Een verrassing was het spiegeldikkopje: 

In totaal heb ik 58 vlindersoorten geteld waarvan 53 in de tuin van de accommodatie; overdag krioelde het in de bloeiende liguster hagen en bramen van vlinders zoals blauwe ijsvogelvlinder, braamparelmoer, keizersmantel, groentje,  en super veel zandogen. De bruine eikenpage en de snuitvlinder lieten zich ook regelmatig zien:

Snuitvlinder

Bloemenweide tuin

Orchideeën zijn staan werkelijk overal in de tuin en directe omgeving en ook zaten er veel vogels, de wielewaal was bijna dagelijks te horen. De laatste paar avonden konden wij genieten van vuurvliegjes....ze begonnen net te vliegen maar eind juni moet dit een waar schouwspel zijn. 
In de tuin en directe omgeving groeide de waardplant van de Italiaanse pijpbloemvlinder (Aristolochia rotunda) en vond ik rupsen van deze vlindersoort wat maakt dat de pijpbloemvlinder eind april/begin mei daar zeker zal vliegen. Opvallend was dat de rupsen van de Italiaanse pijpbloemvlinder enkel verse bloemknoppen aten en niet het blad!
De accommodatie Casale Lucciole (vanwege de vele vuurvliegjes) kan ik iedereen aanraden die van rust/natuur houdt; wel het advies vooraf contact op te nemen met de eigenaren in hoeverre de bloemenveldjes wel/niet gemaaid zijn, ook verhuren zij naast het huisje (welk wij gehuurd hadden) nog twee appartementen, het kan dus zijn dat er meer gasten zijn.